Laad het stromen
Zoals ik in Rampenplan en Stroomverbruik al schreef, als je als LVAD drager 72 uur stroomuitval wilt overleven kun je met twee paar opgeladen batterijen ongeveer de helft van die tijd doorkomen. Voor de andere 36 uur moet je een andere oplossing vinden. Ik neem jullie graag mee in mijn zoektocht naar die oplossing, in de hoop dat jullie daaruit kunnen leren wat je eigen oplossing zou kunnen zijn.
Zonnestroom
Toen ik me een aantal jaren geleden aan het oriënteren was op de aanschaf van zonnepanelen dacht ik daarmee meteen een goede oplossing voor stroomuitval te hebben. Het weer moet immers wel héél erg tegen zitten als je met 3 kWp geïnstalleerd vermogen niet overdag je accu’s kunt opladen. Misschien moet je wat andere, minder belangrijke, verbruikers uitschakelen, maar verder moet dat lukken. De installateur die ik raadpleegde hielp me snel uit de droom: destijds had je alleen installaties die zichzelf uitschakelen als de netstroom uitvalt. Dat schijnt simpeler – en dus goedkoper – te zijn. Heb je dus zonnepanelen uit die tijd, dan moet je toch nog extra zaken regelen. Heb je een installatie die wel blijft werken, zeker als je ook een thuisbatterij hebt, dan zit je waarschijnlijk wel goed. Wel opletten dat je niet met andere apparaten al je stroom verbruikt. Vooral waterkokers, elektrische ovens, koffiezetapparaten en (af)wasmachines kunnen flink wat stroom vreten. Persoonlijk heb ik liever een werkende LVAD dan een schone was.
De accu van de auto
Mijn tweede idee was eigenlijk verrassend simpel: waarom zou ik de accu van de auto niet gebruiken? Een 60 Ah, 12 V autoaccu bevat theoretisch 12 V * 60 Ah = 720 Wh, dus het verbruik van 7 watt door de MPU moet ie uren kunnen volhouden. Ook zonder de motor aan te moeten zetten om de accu weer op te laden. Dan heb je alleen nog iets nodig om de gelijkstroom van de accu om te zetten in 230 V wisselstroom voor het ‘strijkijzer’ (de MPU). Zo’n apparaat heet een omvormer (inverter in het Engels) en die kosten bijna niks. Dus ik kocht een goedkope omvormer en deed een testje. Al meteen bleek een misser: medische apparatuur wil een mooie sinusvormige wisselstroom, niet de ruwe benadering die de goedkope inverters leveren. Dus omvormer teruggestuurd en een exemplaar aangeschaft dat wel een zuivere sinusvormige wisselspanning leverde (pure sine wave in het Engels). Opnieuw de accu naar de slaapkamer getild, de omvormer aangesloten en vervolgens aan die stroomvoorziening gaan hangen. Veel eerder dan verwacht werd ik uit mijn droom gewekt door het snerpen van het alarm op de omvormer: de spanning van de accu was beneden de 10,4 Volt gezakt, het minimale wat mijn omvormer nodig heeft. Ik was over twee zaken veel te optimistisch geweest:
- De omvormer zelf verbruikt ook stroom. Een beetje afhankelijk van de kwaliteit van de omvormer is dat ongeveer 15 tot 20 Watt. Je eigenlijke verbruik is dus niet 7 Watt, maar 22 tot 27 Watt. Dat is drie tot vier keer zoveel !
- Een autoaccu – in ieder geval die van ons – gebruikt een technologie die voor noodstroom eigenlijk minder geschikt is. Een gewone startaccu is ontworpen om kortstondig veel stroom te leveren, niet om gedurende vele uren langzaam te worden ontladen. Een loodzuur of loodgel accu verliest, als hij ontlaad, heel snel zijn spanning. Dus effectief kon ik maar ongeveer de halve nominale capaciteit gebruiken. En zet je een loodaccu een paar maanden ongebruikt weg, dan zal ook vanzelf al een deel van de capaciteit weglekken. Een moderne accu, bijvoorbeeld gebaseerd op LiFePO4, houdt tijdens het ontladen veel langer de spanning op peil. Een LiFePO4 accu kan makkelijk tot 90% leeggetrokken worden voor de spanning onder de 10 Volt zakt. Zie het grafiekje voor een vergelijking. En als bonus verliest dit type accu ook veel minder lading als je hem ongebruikt wegzet.
Vergelijking tussen ontlaadcurves van loodaccu en Li-ion accu met dezelfde nominale capaciteit.
De conclusie: de accu in de auto kan je in uiterste nood nog even helpen, maar het is geen ideale oplossing. Ik heb dus de omvormer wel bij het noodpakket gezet, maar ben toch verder gaan zoeken. Daarover volgende keer.